زندگی نامه رئیس عمومی

زندگینامه دگرجنرال سید غلام حسین فخری رئیس عمومی ادارۀ عالی مبارزه علیه فساد اداری

جنرال فخری در سال 1330 خورشیدی در دهکده‌ی بینی‌سنگ‌ولسوالی جغتو از توابع ولایت غزنی چشم به جهان گشود. آموزش‌های ابتدایی را در مکتب سید جمال الدین و لیسۀ نادریۀ کابل گذراند و وارد اکادمی پولیس شد. در سال 1352 به درجه لیسانس فارغ و سپس در همان‌جا به تدریس پرداخت و تا ختم دهه شصت در تشکیلات مرکزی ولایتی وزارت امور داخله مشغول انجام وظیفه بود.

جنرال فخری در سراسر دهۀ شصت خورشیدی الی اوایل 1372 رئیس و فرمانده ادارات گوناگون امنیت ملی، جنرال ارشد، معاون لوی څارنوال  و څارنوال عمومی نیرو های مسلح کشور بود. در اواخر سال 1372 پس از تشدید جنگهای کابل به پشاور کوچید. از سال 1375 الی 1380 مدیریت مجله تعاون ارگان نشراتی موسسه غیر دولتی مرکز تعاون افغانستان “CCA” را به عهده داشت.

پس از تحولات یازده سپتامبر در سال 1381 خورشیدی دوباره به کابل باز گشت و با دعوت مقامات ارشد دولتی چندین سال در ریاست های گونا گون امنیت ملی به خدمت مشغول بود و سر انجام در سال 1389 معاون ریاست عمومی امنیت ملی شد. کارنامه خدمات دولتی و امنیتی وی در دوران های پر تلاطم و توفانی و پر آشوب و نظام های متفاوت، شفاف و درخشان و بدون هیاهو و سر و صدا بود و ادارات تحت امرش علی رغم دشواری ها و نابسامانی ها بخاطر انضباط و کارایی در انجام وظیفۀ مورد اعتماد  مقامات دولتی و مردم قرار داشته است.
حسین فخری  افزون بر بیست نشان دولتی به شمول نشان های افتخار، درفش سرخ، ستاره درجه اول و دوم، سید جمال الدین افغان، و امان الله خان، به رتبه تورن جنرال در سال 1368 و دگرجنرال در دوره زمامداری صبغت الله مجددی در سال 1371 نایل گشت که این رتبه بنا بر دلایل سیاسی و سلیقوی تا سال 1390 رسمیت نیافت.

 با صدور فرمان   (94) مؤرخ  1392-9-17  جلالتماب حامد کرزی رئیس جمهور اسلامی افغانستان به پاس خدمات شایسته و قابل قدر و صداقت وایمانداری در اجرای امور،  در بست خارج رتبه به حیث رئیس عمومی ادارۀ عالی مبارزه علیه فساد اداری عز تقررحاصل کرد.

حسین فخری که از دوران نوجوانی می‌نوشت‌، آثارش را از سال ۱۳۵۷ به بعد در مطبوعات داخل و خارج کشور به چاپ رساند و به عنوان یکی از نویسنده‌گان پرکار مطرح گشت‌.
کتاب‌های ملاقات در چاه آهو (۱۳۶۴)، ‌اشک کلثوم (۱۳۶۶)، ‌تلاش (۱۳۶۷)، ‌گرگ‌ها و دهکده(۱۳۶۸)، ‌مصیبت کلنگان (۱۳۶۹)همه در کابل و در انتظار ابابیل (۱۳۷۵)، ‌شوکران در ساتگین سرخ ( ۱۳۷۸) ، اهل قصور (۱۳۸۱) ومجموعه نقدهایش بر داستان‌های معاصر افغانستان، داستان‌ها و دیدگاه‌ها ( ۱۳۷۴) و سفر نامه های از شکار لحظه ها تا روایت قلم، از طابران تا شهر سلیمان و از غربتی به غربت دیگر را در پشاور و کابل چاپ و منتشر کرده است‌.

آخرین مجموعه‌‌ داستانش با نام خروسان باغ بابر (کابل، ۱۳۸۷) از سوی خانۀ ادبیات افغانستان ‌منتشر شده و الفبایی بر لوح این زمانه (کابل، ۱۳۸۹) جدید‌ترین اثر او است که دربرگیرنده‌ی مقالات، نقد‌ها و یاد یارانش است.در مجموع 16 کتاب از ایشان تا کنون چاپ و منتشر گردیده است.
فخری عضویت شورای مرکزی انجمن نویسندگان، انجمن حقوق دانان، انجمن حکیم سنائی، انجمن قلم و عضویت هیِئت تحریر چندین نشریه داخلی و برون مرزی را داشته، در مذاکرات ووظایف مهم امنیتی و کنفرانس های فرهنگی منطقوی و بین المللی شرکت کرده و آثارش به زبان های انگلیسی، روسی، نارویژی ترجمه و منتشر گردیده است.